Bizimle iletişime geçiniz

BOLD ÖZEL

Diktatörlüğün Gizli Orduları-7: 15 Temmuz ve cevapsız kalan sorular…

Gladyo yapılanmasının Türkiye’de siyaseti ve toplumu şekillendirmek için işlediği karanlık cinayetlerin tamamına yakını meçhul olarak kaldı. Yazı dizisinin son bölümünde 15 Temmuz 2016 darbe teşebbüsüne dair cevapsız kalan sorular var… 15 Temmuz’a giden yolda Erdoğan’ın taşları nasıl döşediği anlaşılmadan ne 15 Temmuz 2016 darbesi ne de vesayet sistemi anlaşılabilir… 

15 Temmuz 2016 yüz binlerce insan için bir dönüm noktası. Özgürlüğünü, işini, çevresini kaybeden; vatanından, sevdiklerinden ayrılan birçok kişi hayatı o günün öncesi ve sonrası diye ikiye ayırmış durumda.

O meşum gün hem insanlarda hem de toplumsal yapıda birkaç kuşakta ancak giderilebilecek yaralar açtı.

Peki ne oldu da o gün yaşandı?

ANAYASA REFERANDUMUNDAN 15 TEMMUZ’A SAVRULAN TÜRKİYE

Aslında her şey 2010 anayasa değişikliği referandumu ile başladı. Hizmet Hareketi’nin de büyük destek verdiği referandumda halk onayından geçen maddeler daha demokratik bir düzen getiriyordu. Siyaseti vesayet gölgesinden çıkaran, hukuk üzerindeki iktidar etkisini azaltan, sivil alanı genişleten bir düzen.

Ancak Erdoğan kısa süre içinde bu gömleğin kendisine uymadığını fark etti. İstediği gibi hareket edemeyecekti. Güçlü bir sivil alan ve bağımsız hukuk ileride işleri onun için zorlaştırabilirdi.

DEMOKRASİ VE HUKUKTAN RAHATSIZ OLANLAR YAKINLAŞIYOR

2010 referandumundan rahatsız olan sadece Erdoğan değildi. Derin devletin o günlerdeki yüzü olan “Ulusalcı” cephe de bu durumdan rahatsızdı. Daha demokratik bir Türkiye yıllardır sürdürülen “ulus devlet” idealinin çöpe atılması anlamına geliyordu onlar için.

Erdoğan’ın bir zamanlar “savcısıyım” dediği Ergenekon davasına karşı söylemlerinin de bu dönemde değişmeye başladığı görülür. Erdoğan geri dönmek istiyordu, fakat en etkin sivil oluşum olan Hizmet Hareketi’nden destek göremeyeceğini biliyordu. İstediği ve uğruna Ergenekoncu çevrelerle anlaştığı merkeziyetçi otoriter yönetim için başka bir yöntem bulması gerekiyordu.

Davos’ta “one minute” çıkışı sonrası Erdoğan’ı binlerce kişinin karşılaması organize bir hazırlıktı.

ERDOĞAN GERİLİMİN GÜCÜNÜ KEŞFETTİ

Aradığı yöntemi 2009 yılında yaşanan “One minute” vakası hatırlattı. Dönüşünde hazırlanmış kıtalar tarafından bir kahraman gibi karşılandı. Kimse olaydaki diplomatik tutarsızlığı ve sonrasında neler yaşandığını tartışmıyordu.

Erdoğan o gün “gerginlik stratejisi”ni nasıl kullanabileceğini gördü. Kitleye bir hedef gösterirse kitle oraya bakıyordu, kimse gösteren eldeki kirle ilgilenmiyordu.

MİT Müsteşarı Hakan Fidan’ın ifadeye çağrılması devletin derinliklerinde yeni ittifakların önünü açtı.

7 ŞUBAT 2012 MİT KRİZİ VE ERDOĞAN’IN YERDE BULDUĞU FIRSAT

Bu stratejiyi test edebilmek için çok beklemesi gerekmedi. 7 Şubat 2012’de Milli İstihbarat Teşkilatı (MİT) krizi patlak verdi. Hakan Fidan KCK soruşturmaları kapsamında ifadeye çağrıldı. Çünkü soruşturmalarda KCK yapılanmasına sızdığı ifade edilen MİT elemanlarının ölümle sonuçlanan eylemlerde yer aldığı ortaya çıkmıştı.

Erdoğan bu olayı kitlesini öteden beri ipini çekmeyi istediği Hizmet Hareketi’ne karşı ne kadar yönlendirebileceğini görmek için kullandı. Çıkan sonuç kendisi için umut vericiydi. Birçok kişi ifadeye çağrılma işinin Hizmet Hareketi’nin kumpası olduğuna inanmıştı. Erdoğan bu olayda medyasını da test etme fırsatı buldu. Artık hazırdı.

FETHULLAH GÜLEN’İN “SULHTA HAYIR VARDIR” ÇIKIŞI

Hizmet Hareketi, KCK operasyonlarına başta destek veriyordu. Güvenlik bakış açısının ağırlığı öne çıkıyordu. Hizmet Hareketi’nin sonradan barışçıl ve insan hakları temelinde farklı bir tutum takınması, aslında 15 Temmuz’a giden yolda önemli bir kilometre taşıydı. Fethullah Gülen 2013 yılı ocak ayında “sulhta hayır vardır” diyerek bu konudaki bakış açısı değişikliğini açıkça ortaya koyuyordu.

“Kürt Meselesi” devletin derinlikleri için hassas bir noktaydı. 12 Eylül’den beri düşman Kürt hareketiydi. Devletin katı güvenlikçi politikaları dışında bir söyleme tahammül gösterilemezdi. Özal’ın ve Eşref Bitlis’in şüpheli ölümleri, Cem Ersever’in infazının bu konuyla ilgisini dünkü yazımızda belirtmiştik. Hizmet Hareketi’ne müsamaha edilecek değildi.

Fakat Hizmet Hareketi Fethullah Gülen’den ibaret değildi. Gülen’i öldürmek bir şeyi değiştirmezdi, zaten ABD toprakları içinde böyle bir işe de kalkışamazlardı.

Hareketi bütünüyle tasfiye etmek gerekiyordu. Bu ise ancak halktaki teveccühü kıracak büyük bir şeytanlaştırma operasyonu ile mümkündü.

Fethullah Gülen, 2013 yılının ocak ayında “sulhta hayır vardır” diyerek Kürt meselesinde barışçıl çözüme işaret etmişti.

Fethullah Gülen’in “sulhta hayır vardır” konuşmasından kısa bir süre sonra MİT’ten başbakanlığa giden bir bilgi notu Hizmet Hareketi’yle ilgili şeytanlaştırma operasyonu için düğmeye basılmasına sebep oldu.

MİT, Erdoğan’ı bazı bakanların Reza Zarrab ile olan tehlikeli ilişkileri konusunda uyarıyordu. Erdoğan’ın bundan aldığı mesaj yolsuzluk meselesinin eninde sonunda patlayacağı oldu. İşte aradığı fırsat buydu. Ama oyunun inandırıcı olması için kitlesine bir gerekçe sunması gerekiyordu.

PLANIN İLK AYAĞI DERSANELER

Aynı yılın mayıs ayında dersanelerin kapatılması meselesi Adalet ve Kalkınma Partisi (AKP) tarafından gündeme atıldı. Erdoğan geride duruyor, konuyla ilgili direkt konuşmalarda bulunmuyordu. Hizmet Hareketi’nin karara tepkisi ise tam da Erdoğan’ın beklediği gibi sert oldu.

Dersaneler Hizmet Hareketi’nin temel insan kaynağıydı, üstelik kapatma kararı eğitim gerçekleriyle de örtüşmüyordu. Hemen hepsinin çocukları Hizmet dersanelerine ya da okullarına gitmiş olan AKP çevrelerince bu tepki kamuoyuna, “Para musluğu kesilen Cemaat tepki gösteriyor.” şeklinde yansıtılıyordu.

İranlı Reza Zarrab’ın bakanları rüşvete boğduğunu belgeleyen 17/25 Aralık 2013 operasyonu Cumhuriyet tarihinin en büyük yolsuzluk operasyonu idi.

YOLSUZLUK OPERASYONUNA KARŞI BAHANE HAZIRDI

Erdoğan, dersane konusundaki kenarda duran tutumunu 21 Kasım 2013’te değiştirdi ve, “Kapatmaya kararlıyız.” diyerek tavrını net bir şekilde ortaya koydu.

Sadece bir ay sonra tarihin en büyük yolsuzluklarından biri ortaya saçıldığında Erdoğan bunu “cemaatin dersane rahatsızlığından dolayı AKP’ye operasyon yapması” olarak tanımladığında kendisine körü körüne inanacak kitle çoktan hazırdı.

Mahkeme kararıyla yapılan dinlemeler, ayakkabı kutularından çıkan paralar kimsenin umurunda olmadı. “Cemaat” dersane konusunda net tavrını gösteren Erdoğan’ı devirmek istiyordu. Ergenekon’la çoktan anlaşılmış olduğu için başta yargı bürokrasisi olmak üzere bütün bürokrasi Erdoğan namına artık mesele değildi.

17 Aralık 2013-15 Temmuz 2016 arası hem sosyolojik hem politik açıdan başlı başına bir araştırma konusudur. Erdoğan koca bir kitleyi adım adım en ağır insan hakları ihlallerine, haksızlıklara, zulme sessiz kalacak hatta destek olacak hale getirdi.

Sonra… Sonrası 15 Temmuz… Planlandı ya da kullanıldı…

15 TEMMUZ’UN KARANLIK SORULARI

15 Temmuz’u uzun uzadıya anlatacak değiliz. Yukarıdaki süreç bile her şeyi ifadeye yeter. Ancak 15 Temmuz ve sonrası ile ilgili hâlâ cevap bekleyen soruları yeniden hatırlatmak bu menfur tezgâh dolayısıyla acı çeken yüz binlerce insana karşı bir vefa borcudur.

İSTİHBARAT ZAAFI MI VAR, YOKSA BİLİNİYOR MUYDU?

Bir darbe girişiminin varlığını bilmek öncelikle istihbarat kurumlarının işidir. Böyle bir hadise akabinde istihbarat teşkilatının suçlanması hatta sorumlusunun yargılanması gayet normaldir. Oysa MİT 15 Temmuz’a kadar darbe girişimiyle ilgili hiç bir istihbarat vermemiştir.

‘Cemaat’ üyesi olmakla suçlanarak hapse atılan bir asker haber vermese MİT’in 15 Temmuz günü 16:00’da da haberi olmayacaktı. 12 Eylül 1980’de bile dönemin imkânlarına rağmen askeri bir hareketlilik olduğu öğrenilmiş, ancak müdahale edilememiştir.

Oysa AKP hükümeti tüm imkânlarına rağmen 15 Temmuz girişimi ile ilgili son ana kadar haber alamamıştır. Buna rağmen neden MİT müsteşarı yargılanmak şöyle dursun darbe komisyonuna bile çağrılmamıştır ve halen görevini sürdürmektedir?

Darbe istihbaratı saat 16:30’da Genelkurmay’a ulaşmıştır. Buna rağmen kuvvet komutanları düğüne gitmiş ve saatlerce orada kalmıştır. Bunun sebebi ortada aslında bir darbe olmadığını bilmeleri midir?

HULUSİ AKAR NİÇİN KORUNUYOR?

Askeri darbeler ya Genelkurmayın başında olduğu bir emir komuta zinciri içinde yapılır ya da kontrolü ele alan bir cunta tarafından yapılır. 15 Temmuz’un bir cunta darbesi olduğu iddia edilmektedir. 15 yıl öncesinin Genelkurmay başkanı Hilmi Özkök Türkiye Büyük Millet Meclisi Darbe Komisyonu’nda ifade vermişken Hulusi Akar niçin çağrılmamıştır?

Görevdeki bir genelkurmay başkanı olarak cuntanın kimlerden oluştuğunu en iyi onun bilmesi gerekmez mi? AKP güdümündeki darbe komisyonu Hulusi Akar’ın söyleyeceklerinden mi korkmuştur?

Askeri istihbarat teşkilatına sahip bir Genelkurmay başkanının aylarca hazırlık gereken bir cunta yapılanmasından haberdar olamaması en azından görev ihmali değil midir? Hulusi Akar bunun için neden hesap vermemiştir?

KOMUTA KADEMESİNİ ŞEKİLLENDİRMENİN ÖTEKİ YOLU

Darbe girişimi sonrasında ordunun general mevcudunun yarıya yakını ve binlerce üst rütbeli subay askerlikten uzaklaştırıldı, tutuklandı ve yargılandı. Hiçbir cuntada bu kadar üst rütbeli subay bir arada olmamıştır. Bu kadar generalin içinde olduğu bir girişim asla gizli kalamaz.

Darbeye adı karışan generallerin Hizmet Hareketi ile ilgisi olduğu iddiası –mahkemelerde somut bir delil sunulamadığına göre- MİT fişlemelerine mi dayanmaktadır?

Bu kadar çok sayıda üst rütbeli personelin tasfiye edilmesinde ordunun gelecek yıllardaki komuta kademesini şekillendirme amacı mı yatmaktadır?

Benzeri bir girişim 1960 darbesinden sonra da yapılmıştır. “Eminsu” (emekli inkılap subayları) hadisesi diye bilinen hadisede 30’dan fazla general ve yüzlerce subay emekliye sevk edilerek NATO’cu subayların önü açılmıştır.

Önü açılan bu subaylar ileriki yıllarda 12 Eylül’ün ve 28 Şubat’ın kadroları olarak karşımıza çıkmıştır. Aynı taktiği bu sefer AKP oynamakta ve gelecek yıllar için kendini garantiye almaya mı çalışmaktadır?

Dikatörlüğün gizli orduları-4: Belçika

TEZGAH GECESİNDE KARANLIK NOKTALAR VAR

Genelkurmay, saat 18:00’de hiçbir uçağın kalkmaması, kışlalardan askeri araç ve personel çıkarılmaması yönünde emir verdiği ve bu emir tüm TSK organları tarafından duyulduğu halde ne olduğundan habersiz küçük askeri grupların sokağa çıkarılması emrini kim vermiştir?

Sokağa çıkarılan erlere “terör şüphesi var”, askeri öğrencilere ise “tatbikat yapılacak” bilgisi verildiği mahkeme kayıtlarına yansıdığına göre kurban seçilen bu personeli sahaya süren kimdir? Yargılanan bazı askeri personeller kendilerini görev yerine getiren komutanların daha sonra bölgeden ayrıldığını ifade etmiştir. Kimdir bu komutanlar ve haklarında herhangi bir işlem yapılmış mıdır?

Türk ordusunun darbe geçmişi malumdur. Bir darbenin nasıl ve ne kadar kuvvetle gerçekleştirilebileceğini hemen her subay kestirebilir.

1984’ten beri PKK ile yürütülen mücadele kapsamında gayrinizami harp konusunda oldukça tecrübeli olan TSK personeli çok az sayıda rütbeli asker, askeri öğrenciler, 1-2 tabur asker, birkaç tank ve uçakla darbe yapılamayacağını bilemeyecek kadar yetersiz midir?

15 TEMMUZ GECESİ SİYASETÇİ GÖZALTINA ALINMADI

Dünya tarihinde insanların en uyanık olduğu saatte darbe yapmaya kalkışan hiçbir ordu görülmemiştir. Tüm darbeler, sivil tepkisini ve kaybını önlemek için sabaha karşı yapılır. İlk yapılan iş ise halk tepkisini organize edebilecek siyasilerin ve sivil liderlerin derdest edilmesi olur.

15 Temmuz’da bunların hiçbiri olmamıştır. Herhangi bir iktidar yetkilisi gözaltına alınmaya bile kalkışılmamıştır. Bütün bu tutarsızlıklarla ilgili komisyonda ya da mahkemelerde soru sormak neden herhangi bir yetkilinin aklına gelmemiştir?

En küçük bir terör hadisesinde medyaya yayın yasağı getirilirken darbe teşebbüsü gibi hadisede niye yayın yasağı getirilmedi? Neden o gece Twitter ve diğer sosyal medya mecralar kapatılmadı ve internet yavaşlatılmadı?

Medyanın ve iletişimin engellenmemesi ortada bir darbe olmadığı için yönlendirilen sivil halkın az sayıdaki askeri rahatlıkla engellemesi ve böylece “demokrasi destanı” çıkarılabilmesi için miydi?

Eğitimli yüzlerce güvenlik personelince son model silahlarla korunan Erdoğan’ın Saray’ının 3’ü rütbeli 13 asker tarafından basılması ve bunların daha kapıdan girmeden gözaltına alınması tuhaf değil midir? Onları oraya bir şey yapamayacaklarını bile bile kim göndermiştir?

450 METREKARELİK SARAY’I VURAMAYAN PİLOTLAR!

Herhangi bir subay 13 askerle sarayın ele geçiremeyeceğini pekâlâ bileceğine göre bu askerler ne söylenerek oraya gönderilmiştir?

Darbe Erdoğan’a karşı yapılmaktadır. Uçaklar lazer teknolojili hedefleme sistemlerine rağmen Erdoğan’ın 450 bin metrekarelik sarayının sadece bahçesinin uzak bir köşesini bombalıyor. Ahmet Nesin’in TBMM’nin füzeyle vurulmadığı aksine içeriye yerleştirilmiş bir bombanın patlatıldığı, patlama yerindeki görüntünün de içten dışa bir patlamayı desteklediği yönündeki iddiaları neden araştırılmamıştır?

Sonuçta 15 Temmuz’dan sonraki cadı avında Meclis’in kayıtsız şartsız desteği en azından sessizliği sağlanmıştır. Kim kendisini öldürmek isteyenlere karşı merhamet gösterir ki?

FOCUS DERGİSİNİN YAYIMLADIĞI E-POSTA

Darbe girişiminden hemen sonra İngiliz İstihbaratı GCHQ’nun Türk hükümetinin telefon ve e-posta yazışmalarını yakaladığı ve “Yarın temizlik operasyonları başlatılsın ve darbenin baş yöneticisi Fethullah Gülen ilan edilsin.” mesajını elde ettiği 24 Temmuz 2016’da saygın Alman dergisi FOCUS’ta yayımlandı. Şu ana kadar tekzip edilmedi. Bu iddia doğru mudur, doğruysa neden kimse bunun üstüne gitmemiştir?

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın hemen o gece 04:30’da darbe girişimini çözüp sonuca bağlayarak “Paralel Devlet Yapılanmasıyla irtibatlı yargı görevlileri ve general, amiral, subay, astsubay, er ve erbaşlar” hakkında gözaltı kararı vermesi şüphe uyandırıcı değil mi? Yargı görevlileri ile ilgili gözaltı ve tasfiye kararları 15 Temmuz’la ilgili şaibeli konularda sorular sorulmaması için midir?

AKIN ÖKSÜZ’Ü KİM YA DA KİMLER SERBEST BIRAKTI?

Öğretmenlerin, esnafların, ev kadınlarının bile en ufak şüphe ya da ihbarlarla gözaltına alındığı bir ortamda darbenin merkezi olduğu iddia edilen Akıncı Üssü yakınında yakalanan ve sonradan darbe teşebbüsünün 1 numarası olduğu iddia edilen Adil Öksüz’ün ilk mahkemede salıverilmesi üzerindeki sis perdesi neden aralanmamaktadır?

Sadat başkanı ve cumhurbaşkanlığı başdanışmanı emekli general Adnan Tanrıverdi.

ERDOĞAN’IN KARANLIK ORDUSU SADAT

Eski Pentagon üst yetkilisi Michael Rubin’in “15 Temmuz gecesi sivilleri Saray’a bağlı SADAT milisleri öldürdü” iddiası doğru mudur? O gece görüntülere ve tanık ifadelerine yansıyan “siyah tranporter”lar neden soruşturulmamıştır?

15 Temmuz sivil ölümleri yeterince araştırıldı mı? Niçin hiçbirine otopsi yapılmadı? Yargılanan erler ve avukatlarının “bizden teslim alınan silahların balistik incelemesi yapılsın” talepleri mahkemeler tarafından neden ısrarla reddedildi?

“Keskin nişancı” iddiasında bulunan bazı maktul yakınları bu beyanlarını niye geri çekti? 15 Temmuz’dan sonra rütbeli askerlere işkence ettiği belirtilen emekli SAT komandosu Ali Türkşen’in 15 Temmuz ve Sadat’la ilgili ifadeleri niye araştırılmamıştır?

SADAT, kendi internet sitesindeki bilgilere göre 28 Şubat 2012’de kurulmuş. Başında Emekli Tuğgeneral Adnan Tanrıverdi bulunuyor. “15 Temmuz’dan sonra ne istediysek oldu.” diyen Tanrıverdi şu an Cumhurbaşkanlığı başdanışmanı…

Tanrıverdi ne istemiştir ve elde etmiştir? Sadece dost ve müttefik ülkelerin silahlı kuvvetlerine eğitim verdiğini belirten Sadat’ın eğitim programında “gayr-i nizami harp, tahrip ve keskin nişancılık” da mevcut olduğunu söyleyip bu bahsi kapatalım.

TÜRKİYE’NİN EN KARANLIK VE KANLI GİZLİ SAVAŞI

Yedi günlük yazı dizisini 15 Temmuz ile sonlandırıyoruz. İlk altı bölüm boyunca Gladio ve örtülü operasyonlarına değindik. Peki, 15 Temmuz bir Gladyo yani NATO operasyonu mudur? Bunu söylemek pek mümkün görünmüyor.

15 Temmuz’dan sonra tasfiye edilenler arasında NATO subayları çok fazla, hatta tüm NATO subayları tasfiye edildi denebilir. Hadise sırasında görev gereği yurt dışında bulunan NATO’da görevli subayların büyük bir kısmı Türkiye’ye dönmedi.

Fakat 15 Temmuz’la ilgili her şey Gladyo yöntemleriyle uyuşuyor. Gizli ordular, kamuoyu yönlendirmesi, şeytanlaştırma… Erdoğan ve şimdilik birlikte yürüdüğü Avrasyacı kadrolar Gladyo’dan öğrendikleri oyunu başarıyla sahnelediler.

Fakat gerçeklerin er geç ortaya çıkmak gibi kötü bir huyu vardır.

Diktatörlüğün Gizli Orduları-5: Türkiye

BOLD ÖZEL

Damadın istifası “Saray’da isyan”

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın damadı olduğu düşünüldüğünde Berat Albayrak’ın istifası, ekonomik bozulmanın ötesinde Erdoğan yönetiminin büyük bir iç kriz yaşadığını gösteriyor.

BOLD – Tayyip Erdoğan, kendisinden önceki Başbakan ve Cumhurbaşkanlarının aksine ailesine devlet yönetiminde güç verdi. Devlet, medya ve sivil toplum kuruluşlarındaki önemli hemen tüm pozisyonlarda Erdoğan ailesinin üyeleri ve akrabaları görevlendirildi. İmparatorluk döneminde Osmanlı ailesi tarafından yönetilen ülke, on yıllar sonra aynı noktaya dönmüş oldu.

Turkishminute.com‘un aktardığına göre Erdoğan’ın büyük kızı ile evli olan Berat Albayrak, Erdoğan’ın veliahtı olarak görülüyordu. Enerji Bakanı olarak kabineye girdikten sonra ekonomi yönetiminin tamamının bağlandığı Hazine ve Maliye Bakanı oldu.

Albayrak, istifasını açıklamadan önce şahsi Twitter hesabını kapattı. Hazine ve Maliye Bakanlığının Twitter hesabındaki tüm tweetleri sildi. Ardından istifasını Instagram hesabından paylaştı.

İstifanın hemen ardından Cumhurbaşkanlığı İletişim Merkezi devreye girdi ve istifa haberinin yayınlanmaması için tüm medyaya “emir” gönderildi. Türk medyasında birkaç küçük muhalif medya kurumu dışında Erdoğan yönetimine bağlı hiçbir gazete ve televizyon istifa haberini vermedi. Pazar günü açıklanan istifa, gün boyu sosyal medyanın ana gündem maddesi olmasına rağmen.

Pazartesi sabahı, hükümete yakın medya kuruluşlarına istifa haberi yansımaya başladı. Haberin Pazar günü ve gecesi boyunca yayınlanmaması, Albayrak’ın  istifasını geri çekmek için ikna edilmeye çalışılması olarak yorumlandı.

AKP iktidarı döneminde Erdoğan ailesi kadar Albayrak ailesi de güçlendi. Berat Albayrak’ın kardeşi Serhat Albayrak, Türkiye’nin en büyük medya grubunun yönetim kurulu başkanı. Serhat Albayrak, devlet baskısını kullanarak Türkiye’deki tüm gazete dağıtım şirketlerini kapattırdı. Yönettiği Turkuvaz dağıtımın dışında gazete dağıtım şirketi kalmadı. Muhalif gazetelerin bayilere dağıtımını yapıp yapmamak tamamen Serhat Albayrak’a bağlı. Reklam sektörünün yüzde 95’inin kontrolü de Serhat Albayrak’ın yönettiği reklam ajanslarında.

Albayrak ailesi sadece medyada değil, Erdoğan’ın iletişim stratejisini de elinde bulunduruyor. Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanı Fahrettin Altun, Albayrak ailesinin içinden gelen biri. Devlet televizyonu TRT ve devlet haber ajansı Anadolu Ajansı, Fahrettin Altun’a bağlı. Altun, Serhat Albayrak tarafından hazırlanıp, Cumhurbaşkanı Erdoğan’a önerildi ve kabul gördü. Normalde bu konuma talip olan kişi Mahir Ünal’dı.

ALBAYRAK AİLESİNİ GÖREVDEN ALACAK MI?

Berat Albayrak’ın istifa kararı almasının birinci nedeni Merkez Bankası Başkanlığı’nda kendisinden habersiz yapılan değişiklik. Cumhurbaşkanlığı kararıyla Merkez Bankası Başkanı Murat Uysal görevden alındı ve yerine Naci Ağbal atandı.

Murat Uysal, Berat Albayrak’ın yakın arkadaşıydı. Naci Ağbal ise Berat Albayrak’dan önceki Hazine Bakanı’ydı. Albayrak’la birbirlerinden nefret ettikleri Ankara kulislerinin bildiği bir konuydu. Ankara kulislerine göre Naci Ağbal, ekonomi yönetiminin başındaki Berat Albayrak’ın Merkez Bankasının başına isteyeceği son isim.

Erdoğan, Merkez Bankasındaki değişimi damadı Berat Albayrak’a rağmen yapması, Albayrak ailesinin diğer üyelerinin geleceğini de yakından ilgilendiriyor. Erdoğan’ın, damadının tepkisinin istifa olabileceğini öngörmediği açık. Erdoğan’ın medya gücünü elinde bulunduran Albayrak ailesinin diğer üyelerini tasfiye edip etmeyeceği yakın gelecekte ortaya çıkacak.

Erdoğan ailesi ilk büyük hasarını, 2013 yılındaki yolsuzluk operasyonlarında aldı. Erdoğan’ın oğlu Bilal Erdoğan ve damadı Berat Albayrak’la yaptığı telefon görüşmelerinde imar ve enerji alanındaki rüşvet trafiği yolsuzluk operasyonuyla ortaya çıkmıştı.

Erdoğan, yolsuzluk operasyonunu yapan tüm savcılar ve polisleri görevden alarak ve tutuklayarak gücünü korudu.

Ancak bu kez, Erdoğan’a başkaldırı aile içinden yaşandı. Bu sebeple son gelişmeyi Osmanlı saraylarındaki iç isyanlara benzetenler var.

Ekonomik krizle zor günler geçiren Erdoğan yönetiminin adım adım yönetim krizine doğru ilerlediğine ilişkin analizler de Ankara kulislerinin son günlerdeki ana gündemi.

Okumaya devam et

BOLD ÖZEL

İbrahim öğretmenin Libya’dan Paris’e özgürlük yolculuğu

Libya’da öğretmenlikten Tunus’ta dondurmacılığa, Meksika’da mahpusluktan Fransa’da mülteciliğe… Hapsedildi, gözlerini kaybetti. Erdoğan rejimi kovaladı, o direndi ve sonunda özgürlüğüne kavuştu.

SEVİNÇ ÖZARSLAN – BOLD ÖZEL

2012 yılından beri Libya’da yaşayan İbrahim Karadağ, Erdoğan rejiminin baskısıyla tutuklanıp Türkiye’ye iade edilmemek için uzun ve zor bir yolculuğa çıktı. Libya-Tunus-Meksika-Fransa ekseninde geçen yolculukta, farklı ülkelerde hapishanelere düştü, görme yeteneğini kaybetti, kelepçelendi, iadeden son anda kurtuldu, başına gelmeyen kalmadı. Libya’da öğretmenlikten, Tunus’ta dondurmacılığa, Meksika’da mahpusluktan, Fransa’da mülteciliğe, genç eğitimci İbrahim Karadağ’ın 4 yıldır yaşadığı mücadele, sonunda tekrar Paris’te mesleğine dönebilmesiyle son buldu.

YURT DIŞINDAKİ KISKAÇ ONU DA VURDU

15 Temmuz’dan sonra yurt dışında bulunan 100’den fazla kişi yasa dışı biçimde Türkiye’ye kaçırıldı ya da yasa dışı biçimde iade edildi. MİT tarafından Malezya’dan Türkiye’ye götürülen İsmet Özçelik Denizli Cezaevinde, Kosova’dan götürülen ve aralarında Prof. Dr. Osman Karakaya’nın da bulunduğu 6 kişi hala Silivri’de tutuklu. 2012’de  okumak için Libya’ya giden, bir yandan da Hizmet Okulları’nda rehber eğitimcilik yapan İbrahim Karadağ da aynı riskle karşılaşanlardan biri.

YURT DIŞINDA OKUMAK HAYALİYDİ

2014 yılında Libya’daki Türk kolejinde rehber öğretmenlik yaparken.

İbrahim Karadağ, Kars Sarıkamış’a 60 km uzaklıkta, suyu bile olmayan Beşyol köyünde 1993’te dünyaya geldi. İlkokulu Sarıkamış’ta bitirdi, sonra imam hatip lisesine kaydoldu. Üniversiteye hazırlanmak için İstanbul Beylükdüzü’ndeki FEM Dershanesi’ne yazıldı. Arapça bilen, Farsça’ya da ilgi duyan Karadağ, o dönemde yurt dışında okumaya karar verdi. Fas’a gitmek istiyordu ancak kaydolmakta geç kaldığı için kader onu 2012’de Libya’ya attı. O yıllarda Libya’da Türk okulu yoktu. Sadece ticaret için gidip gelen iş adamları vardı.

Birkaç arkadaşıyla Trablus Havaalanı’na inen Karadağ, ülkeye adım atar atmaz kendi ifadesiyle bir James Bond filminin içine düştü.

“Havada hala kan kokusu vardı” diye anlatıyor o günleri:

“Her taraf yıkık dökük. İndiğimin üçüncü ya da dördüncü günü Trablus Üniversitesi’ne gittim. Üniversite diye bir şey yok. Her yer harabe, yıkık dökük… Girdik içeri. Dört öğrenci arkadaştık. Kalacağımız yere gidelim diye taksiye bindik. Taksici bizi soydu. Kafamıza silah dayadı. Telefonlarımız hariç her şeyimizi aldı. Bizi yolun ortasına bıraktı. Adama söyledik, biraz para ver, hiç olmazsa gideceğimiz yere gidelim. 3,5 TL verdi. ‘Alın helal helal bunu kullanın’ dedi. Bu olaydan bir hafta sonra 3 arkadaş Türkiye’ye döndü, ben orada kaldım.”

Daha ilk günlerde yalnız kalan İbrahim Karadağ, Libya’dan ayrılana kadar hayati risklerle yaşadı. Trablus’ta ilk Türk okulu 2012’de Ömer Muhtar International adıyla açıldı. Karadağ bir yandan Trablus Üniversitesi’nde Arapça öğretmenliği okudu, diğer yandan Türk okulunda rehberlik yaptı. Savaştan yeni çıkmış, çatışmaların hala devam ettiği bir ülkede yaşamanın her türlü zorluğuna dayandı. Hiçbir şey onu yıldırmadı. Ta ki 15 Temmuz’dan bir hafta sonra Ömer Muhtar International’da görev yapan 5 öğretmen, Libya askerleri tarafından tutuklanıp Türkiye’ye teslim edilene kadar.

OPERASYON YAPILMADAN BİR HAFTA ÖNCE HABERLERİ YAYINLANDI

Operasyon yapılmadan önce iktidar yanlısı Sabah ve Akşam gazeteleri 25 Temmuz 2016’da Libya’daki Türk okulunun kapatıldığını yazdı. Bu haberden bir hafta sonra öğretmenler tutuklandı. İbrahim Karadağ o günü şöyle anlatıyor: “Silahlarla okulu bastılar. Sanki terörist yuvasını basar gibi. 5 öğretmeni alıp götürdüler. Trablus’ta savaştan sonraki dönemde bir hayvanat bahçesini hapishane yapmışlar. Oraya götürmüşler ama biz 1,5 ay nerede olduklarını öğrenemedik.”

Bu olaydan sonra Libya’da başına ne geleceğini bilmeyen İbrahim Karadağ, en yakın ülkeye Tunus’a geçmeye karar verdi. Tunus Libya’ya göre güvenilirdi, bir sıkıntı yaşayacağını düşünmemişti, eğitimine Tunus Zeytuniye Üniversitesi’nde devam etmek istiyordu. Kayıtlar başlayınca durumun hiç de öyle olmadığını fark etti. Tunus’taki Türk konsolosluğu, Karadağ’ın üniversiteye kayıt yaptırmasını engelledi. Zeytuni dışında başka üniversitelere başvurduysa da yine aynı sonuçla karşılaşan Karadağ, eğitim hayatını bırakıp dondurmacılığa başladı.

İbrahim Karadağ, Tunus’un meşhur Burgiba Caddesi’nde dondurma satarken. 2017

“İNSAN EVLADININ YAŞAMAYACAĞI BİR HÜCREYE ATILDIM”

Ancak işleri yine planladığı gibi gitmedi. Tezgahının önünde toplanan başka Türk öğrenciler “Bu teröristtir, fetöcüdür” diye saldırınca dondurmacılık da sona erdi. Tunus’ta oturumu yenilenmeyen Karadağ’a 3 ay içinde ülkeyi terk etmesi söylendi. Karadağ, bu kez Meksika üzerinden Amerika’ya gitmeye karar verdi. Paris’ten transit geçitle Meksika’ya inmeyi başardı başarmasına ama Tunus’ta pasaportuna kırmızı mühür vurulduğu için burada daha farklı sorunlarla karşılaştı:

“Bir daha Tunus’a giremez diye kırmızı müdür vurulmuş pasaportuma. Konsolosluk seni tanımıyor, Meksika yetkilileri seni Türkiye’ye iade edeceğiz, dediler. Gönderemezsiniz, tartışma kavga mavga derken beni bir hücreye attılar. Hücre insan evladının yaşamayacağı bir yerdi. Gözlerim, kulaklarım orada mikrop kaptı. Mikrop göz kapaklarına tamamen işlemişti, ben açmaya çalıştıkça aşağı doğru kayıyordu. Her yer karanlık ve bulanıktı. Gözbebeklerim toz ve mikroptan dolayı yumurta gibi dışarı çıkmaya başlamıştı. Kulaklarımda da halen daha yaralar çıkıyor. İlaç kullanıyorum.”

“ALLAH KİMSEYİ ORAYA DÜŞÜRMESİN”

36 saat o hücrede kalan ve gözlerinden olan Karadağ, transit geçitle Meksika’ya geldiği için Paris’e geri gönderildi. Havaalanında hemen iltica başvurusunda bulundu ancak Libya’nın savaş ülkesi olduğunu kanıtlayamadığı gerekçesiyle ilticası reddedildi. İtiraz etti, yine reddedildi. Sınır dışı edilmek üzere Paris’in dışında bir hapishaneye götürülen İbrahim Karadağ, 26 gün kaldığı ve ‘Allah kimseyi oraya da düşürmesin’ dediği hapishaneyi şöyle anlatıyor:

“Konteynırın içiydi. Lavaboların kapısı yok, pis mikrop bir yer. Paris’in biraz dışında bir yer. Oturumsuz olan, kaçak gelenlerin konulduğu bir yer. Ben orada 26 gün kaldım. Aynı pantolon, aynı tişörtle. Meksika’da eşyalarıma el konulmuştu. Göndereceğiz dediler, göndermediler. Bir doktor beni kontrol etti. İlaç verdi. Gözümün üstünde yaralar çıkıyordu. Görüyordum ama gözümü tam açamıyordum. Evrak imzalarken tercüman ve avukatımı istiyordum, çünkü okuyamıyordum. Orada kalırken bir memurla tanıştım. O memur her gün 2 saat benim evraklarımı inceledi. İsmimi anons edip evraklarıma bakıyordu. Sonra beni bir üst mahkemeye gönderdiler. 7 kişiydik, bir tek beni bıraktılar.”

“HİÇ KİMSE UMUDUNU KAYBETMESİN”

Paris’te bir sokak ortasına bırakılan ve özgürlüğüne kavuşan İbrahim Karadağ, hemen gözlerini tedavi ettirmenin yollarını aradı. Bir doktora gitti. Acil ameliyat dediler. 2050 euro para istediler ameliyat için. Ertesi gün hesabında 2200 euro para yatırıldığını görünce şok geçiren Karadağ, gurbet ellerde mucize ve felaketleri art arda yaşadığını söylüyor:

“Meğerse devlet benim hesabıma yanlış para yatırmış. Normalde burada ilticaya başvurduktan sonra devlet hesabınıza bir iki ay sonra para yatırıyor. 2200 euro para baktım hesabımda. Gittim söyledim, haktır, tamam inceleyeceğiz dediler. 3 ay önce bu paranın yanlış yatırıldığına dair mektup geldi. Benim ameliyat param 2050 euro tutuyordu. Hesabıma 2200 para vardı. Onu ameliyat parası olarak verdim, şimdi o parayı devlete geri ödedim. Birinci ameliyat başarılı geçmedi. Azıcık açıldı gözüm. İkinci ameliyat oldum. O zaman da bir yerde işe girmiştim. Gözümün üstündeki kapağı kaldırdılar. Mikrop yumurta gibi olmuştu, hemen orayı kesip aldılar. Lazerle lens uyguladılar bir ay, şu an çok şükür görüyorum.”

Hem sağlığına kavuşan hem de artık Fransa’da oturum alan İbrahim Karadağ eğitimden yine vazgeçmiş değil. 28 Ocak 2018’de ayak bastığı Paris’te geçen yıl Fransızca kursuna gitti, bu yıl Sorbonne Üniversitesi Arap Dili ve Edebiyatı bölümünde master yapmak için kabul aldı. Aynı zamanda özel bir kolejde yardımcı öğretmen olarak çalışan İbrahim Karadağ, “Hiç kimse umudunu kaybetmesin. Sadece teslim olsun Rabbim feraha çıkaracaktır.” diyor.

İbrahim Karadağ, bir aktivist olarak da Paris’te sık sık eylemlere katılıyor.

Okumaya devam et

BOLD ÖZEL

Albayrak’ın istifasının perde arkası: Yerine kim gelecek?

Berat Albayrak’ın istifasının ardından yaşanan sıcak gelişmeler, tüm detaylarıyla Bold Medya’da Fatih Akalan’ın anlatımıyla… BOLD

Okumaya devam et

Popular